مشارکت نمایندگان ملیتهای ایران در کنفرانس «حق تعیین سرنوشت» در بارسلونا
![](http://fa.ostomaan.org/2018/06/بارسلونا.jpg)
نمایندگان ملیتهای ایران روز جمعه 22 ژوئن 2018 در کنفرانس بررسی موضع «حق تعیین سرنوشت» برای ملل تحت ستم که به دعوت سازمان ملل بدون نماینده «u.n.p.o» در بارسلونا برای برگزار شده بود، شرکت کردند.
این کنفرانس به دعوت حزب چب جمهوری کاتالونیا، مرکز بین المللی «CIEMEN» و حزبERC و به میزبانی سازمان «UNPO» برگزار شد. سازمان «u.n.p.o» هر سال برای بررسی و مطالبه حقوق ملیتهای قومی و مذهبی در برخی از کشورهای جهان مانند ایران که مورد ستم ملی مضاعف واقع شدهاند، کنفراسی تشکیل می دهد و نمایندگان این ملیتها را دعوت می کند تا مسئله نقض حقوق ملیتها چه از نظر فرهنگی، سیاسی و غیره را مورد بررسی و مناقشه قرار داده و سپس آن را به ارگانهای رسمی سازمان ملل گزارش می دهد.
کنفرانس روز جمعه بیست و دوم ژوئن به میزبانی u.n.p.o» » که در بارسلونا برگزار شد بر دو محور اساسی و مهم متمرکز بود.
اول: شناختن چالشهای جدی سازمان «ملل بدون نماینده» و نمایندگان آن در قبال سازمانها و نهادهای رسمی بینالمللی.
دوم: مناقشه موضوع حق تعیین سرنوشت و تجارب مللی که تاکنون از حق انتخاب سرنوشت خود در چارچوب این حقوق برخوردار شدند.
خانم ها مایسینک یانگ ، سفیر حقوق بشر و دموکراسی تایوان، الیسندا پالوزی از مجمع ملی کاتالونیا، شیما سیلاوی از سازمان حقوق بشر اهواز و ناصر بلیدیی سخنگوی حزب مردمی بلوچستان از سخنرانان این کنفرانس بودند. همچنین نمایندگان مردم تبت در کاتالونیا، نماینده سازمان حقوق بشر اوگادن از اتیوپی و نماینده حزب دموکراتیک کوردستان عراق، و سناتور استراوس از واشنگتن دی سی هر کدام از تجارب، چالشها و محدودیتهایی که ملل بدون نماینده در زمینه مطالبه حق تعیین سرنوشت در کشورهایشان با آن مواجه هستند، سخنرانی کردند.
خانم الیسندا پالوزی، رئیس اسمبلی ملی کاتالونیا طی سخنانی گفت: «مبارزه ملت کاتالونیا برای حق تعین سرنوشت خود میتواند نقطه عطفی برای همه ملل جهت استفاده از این حق باشد کما اینکه انکار حق کاتالونیها و نتایج رفراندوم استقلال آنها به معنی انکار دموکراسی است». شیما سیلاوی فعال حقوق بشر و عضو سازمان حقوق بشر اهواز نیز طی سخنانی با اشاره به ظلم و ستم مضاعف ملی که علیه ملیتها داخل ایران اعمال میشود، گفت: «بخشی از مشکل ملتهای تحت ستم در ایران این است که سازمان ملل در تعریف اینکه چه کسی این حق را دارد از کلمه مردم استفاده می کند ولی تعریف مردم را مبهم نگه داشته است. متاسفانه یک ابهام مبتکرانه بکار گرفته شده که توضیحی در باره اینکه کدام مردم و با چه خصوصیاتی می توانند از این حق برخوردار باشند داده نشده است».
عضو حقوق بشر اهواز افزود:«دومین مشکل اینکه سیاستمداران غرب با دیدگاهی برتربینانه به مردم کشورهای توسعه نیافته و بخصوص مردم کشورهای خاورمیانه نگاه می کنند. آنها از مسوولیتی بزرگی که در قبال وضعیت حقوق بشر در خاورمیانه دارند شانه خالی میکنند با این بهانه و تحلیل و تفسیر اشتباه که مردم خاورمیانه فرهنگی خشونت بار دارند و منطقه همیشه درگیر جنگهای قومی و دینی بوده است. اما در حقیقت این عین واقت نیست».
شیما سیلاوی افزود:«اقلیتها 30 درصد جمعیت جهان را تشکیل میدهند درحالی که 70 درصد منازعات جهان ریشه در پایمال شدن حقوق ملتها دارد». عضو فعال حقوق بشراظهار داشت:« اگر رژیمهای خودکامه و دیکتاتور به جای استفاده از جرثقیل برای توسعه ساختمان سازی، برای حلقآویز کردن و اعدام انسانها استفاده شود، ربطی به فرهنگ مردم این کشورها ندارد، این به رژیمهای استبدادی مثل رژیم ایران که تولید کننده خشونت هستند مربوط است».
سیلاوی افزود:«بخش دیگر مشکل اینست که در ایران فکر می کنند که حق تعیین سرنوشت برای ملل غیر فارس اولین قدم برای تجزیه ایران است و به همين دلیل نخبگان سیاسی فارس بدون اینکه اطلاعی در باره دایره این حقوق بر حق ملیتها داشته باشند، به شدت با این خواسته مخالفت میکنند».
فعال حقوق بشر اهوازی گفت:«یکی از کارهای مهمی می توانیم انجام دهیم تلاش برای تغییر نگاه جامعه بین المللی و نخبگان غرب به مردم خاورمیانه، همین کاری که امروز دادهایم. ما در اینجا گفتیم که حتی مردمی که در خاورمیانه نیستند هم می توانند همان مشکلات خاورمیانه را داشته باشند و نمونه آن مردم کاتالونیا است ما باید با مردم کاتالونیا همبستگی ایجاد کنیم و از تجارب آنها درس بگیریم و مبارزه خود را به مبارزه آنها وصل کنیم. تا دهه شصت میلادی، حتی صحبت کردن به زبان کاتالونیها ممنوع بود پس ملل تحت ستم در ایران و مردم کاتالونیا در واقع در یک جبهه ولی در دو قاره مختلف در حال مبارزهاند. مبارزه برای تحقق «حق تعیین سرنوشت». لازم است یادآوری کنم که اقدام اسپانیا در بازداشت فعالان استقلال طلب کاتالونیایی در همه نهادهای بین المللی محکوم شد.
جوزف ماریا تریکابراس، رئیس ائتلاف آزاد اروپایی و از شخصیتهای شناخته شده کاتالونیا در مورد چالشهایی که کاتالونیا با آن مواجه است گفت : «متاسفانه مشکلاتی که در اتحادیه اروپا با آن مواجهیم مشکلات مخربیاند. خواهش می کنم که سوء تفاهم نشود ولی اتحادیه اروپایی وجود ندارد، بلکه تنها یک «کلوب» برای مجموعهای از کشورهای اروپایی است و این با اتحادیه خیلی فرق میکند. یعنی این کشورها اول این تصمیمات را می گیرند و بعد هر کشوری هر کاری می خواهد می کند. این اتحاد نیست، یک خانواده نیست، مجموعه ای از شرکا هستند با منافع اقتصادی و این یک تراژدی است که باید از آن رد شویم. باید نشان بدهیم که می توانیم از طرق صلح آمیز و ابزار دموکراتیک از این مرحله گذر کنیم».
وی افزود:«آیا جامعه بین المللی باید تنها از طریق جنگ باید حاضر شود کشوری را به کشورهای جهان اضافه کند؟ بعد از خشونت؟ این وحشتناک است، ما تنها استثنا بدون جنگ را چک و اسلواکی را داریم مردم هر دو کشور به پای صندوق رای رفتند و جامعه بین لمللی تصمیم گرفت به هر کدام از آنها استقلال دهد. دنیای قدیم معتقد است که تنها بعد از هزینه سنگین و کشتار است که می شود به استقلال رسید، با درد فراوان، ولی این با دنیای نو و دموکراتیک که به خواستههای بشریت احترام می گذارد منافات دارد و این چیزی است که ما اکنون در کاتالونیا نشان میدهیم. شما مردم و ملل بدون نماینده وارد مسیر جدیدی شدید چون راههای جدید برای احقاق حقوقتان به کار می برید، راهی مدرن و مسالمت آمیز»».