گزارشی از وضعیت یک مدرسه در سیستان و بلوچستان؛ سیلی سرد زمستان بر صورت دانش آموزان محروم شرق کشور
![](http://fa.ostomaan.org/2017/07/13951029001102_PhotoL.jpg)
در منطقهای نه چندان دور از مرکزشهرستان دلگان و در کوچه پس کوچههای بینام و نشان آن، از دبستانی صدای شادی و شیطنت کودکان به گوش می رسد، کودکانی محروم از هرگونه امکانات رفاهی!
به گزارش سرویس اجتماعی عصرهامون به نقل از دلگان پرس، مناطق محروم کشور همواره زیر تیغ بیعدالتی آموزشی قرار داشته و دارند، دانشآموزان مناطق محروم، روستایی و عشایری همواره با کمترین امکانات آموزشی در کلاسهای درس مشغول تحصیلند، از تحصیل زیر چادر و کانکس تا در بهترین حالت، درس خواندن در کلاسهای مسقفی که هیچ امکاناتی ندارند. روستای گنبد شهرستان دلگان یکی از همین روستاهاست که قدمت مدرسه آن به اوایل انقلاب باز می گردد که توسط جهاد سازندگی ساخته شده است ، مکانی که تنها اسم مدرسه را به یدک می کشد، در کلاسهای درس این مدرسه نه خبری از میز هست و نه خبری از صندلی. نبود باقی امکانات مثل بخاری، کولر، شیشه و درب برای کلاس ها بماند.اینها تنها گوشه ای از مشکلاتی ات که دانش آموزان این روستای محروم با آن دست وپنجه نرم می کنند. اما هوا که رو به سردی می رود، دیگر تنها نبود صندلیهای زمخت فلزی، دیوارهای نمور این به ظاهر مدرسه مشکل به شمار نمیآیند، اینجاست که سرمای سوزناک کویر حرف اول را میزند و شاید مشکل تنها سردی کلاس درس می شود. دانش آموزان محروم و مستضعف “گنبد” سال هاست در کلاس های بدون درب، شیشه و بخاری، هوای سرد و گرم کلاس درس خود را مشق می کنند. این روزها که خبر خرید ایرباس های میلیاردی توسط دولت یازدهم که میلیاردها تومان پول بابت آن از جیب مردم و فقط برای استفاده عده ای خاص شنیده می شود، این محرومیت ها دیگر دیده نمی شوند. بامری یکی از اولیای دانش آموزان مجتمع آموزشی و پرورشی گنبد شهرستان دلگان در گفتگو با خبرنگار دلگان پرس با اشاره به مشکلات و معضلات این مدرسه، اظهار کرد: این مدرسه سال 1362 توسط جهاد سازندگی برای دانش آموزان محروم و مستضعف این منطقه ساخته شده است. وی با بیان اینکه دانش آموزان در کلاس های این مدرسه با معضلات و مشکلاتی زیادی دست و پنجه نرم می کنند، افزود: کلاس ها نه تنها که میز، صندلی، درب، شیشه و سرویس بهداشتی، سایر امکانات آموزشی را ندارند، بلکه هیچ شباهتی به فضاهای آموزشی و پرورشی ندارند. بامری با تاکید بر اینکه دانش آموزان این منطقه در مدارس بدون امکاناتی درس می خوانند که پدران و مادران آنها هم سالها در آن مدارس تحصیل کرده اند، اضافه کرد: فضای بی روح این مدرسه، هیچ علاقه و ذوقی برای ادامه تحصیل در دانش آموزان ایجاد نمی کند، همانطور که اکثر پدران و مادران از ادامه تحصیل باز مانده اند. وی خاطرنشان کرد: چرا دانش آموزانی که سرمایه های آینده کشور و این جامعه هستند، در چنین مکانی که فقط اسم مدرسه را یدک می کشد، تحصیل کنند. ناصر بامری با اشاره به اینکه به غیر از دانش آموزان محروم و مستضعف روستای گنبد، به نظرم هیچ دانش آموزی در سایر نقاط کشور در چنین فضایی تحصیل نمی کنند گفت: آیا برای یک روز هم شده، مسوولان فرزندان خود را برای تحصیل به چنین مکان و فضایی می برند. وی با تاکید بر اینکه تاکنون بارها این معضل دانش آموزان را به مسوولان انعکاس داده ایم، اضافه کرد: اما نه تنها هنوز هیچ ترتیب اثری داده نشده است بلکه وضعیت به همان شکل سابق باقی مانده است. ناصر بامری با بیان اینکه آیا باید فرزندان ما چند سال دیگر در چنین مکان و فضایی تحصیل کنند، خاطرنشان کرد: شاید آینده این دانش آموزان برای برخی ها هیچ گونه اهمیتی نداشته باشد. و این در حالی است که پیش از این مدیر کل نوسازی و تجهیز مدارس سیستان و بلوچستان، در گفتگو با یکی از رسانه ها از غیر استاندارد بودن مدارس در این استان خبر داد ه است و گفته است که بیش از 50 درصد مدارس استحکام کافی را ندارند و بازسازی آنها حمایت دولت و خیرین را میطلبد. علیرضا راشکی درباره نحوه تامین گرمای مورد نیاز مدارس استان سیستان و بلوچستان در فصل سرما اظهار کرد: گرمایش برخی از مدارس با چراغ نفتی است و تاکنون برای استاندارد سازی گرمایش مدارس 40 میلیارد ریال بودجه اختصاص یافته است. وی با بیان این مطلب که بسیاری از مدارس در این استان غیر استاندارد هستند، افزود: حتی با وزش باد و زلزله 2 ریشتری به شدت نگران فرو نریختن ساختمان و سلامت دانش آموزان می شویم، زیرا که بسیاری از مدارس در این استان غیر استاندارد هستند. مدیر کل نوسازی و تجهیز مدارس استان سیستان و بلوچستان، با اذعان به این مطلب که برای رفع این مشکل به عظم ملی نیاز داریم، بیان کرد: تنها عظم ملی کافی نیست به علت محرومیتهای قبل از انقلاب در این استان به رغم نوسازی های انجام شده بسیاری از مشکلات مربوط به غیراستاندارد بودن مدارس برطرف نشده است و ساماندهی آنها حمایت دولت و خیرین را میطلبد.